الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني

10

سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى)

مىگذشت و براى آنها كه منتظر بودند ، به قدر سال‌ها بود . سرانجام شب به دقيقهء آخرين رسيد و ثانيه شمارى شروع شد ، ثانيه‌ها هم با كندى ، يكى پس از ديگرى گذشتند . ناگاه نورانيت و روشنى فوق العاده‌اى كه بر نور چراغ‌ها غالب شد ، همه را از تولد نوزاد بشارت داد . نوزاد به دنيا آمد و آخرين رهبر عالم بشريت - ولى اللَّه الاعظم - با جمال جهان آراى خود گيتى را مزين و روشن ساخت . نرجس غرق در افتخار و مباهات گشت ، بانگ تكبير و تحميد و تسبيح توأم با فريادهاى شادى و تهنيت و هلهله طنين انداز گشت . نوزاد سر به سجده گذاشت و به يگانگى خدا و رسالت پيغمبر صلى الله عليه و آله و امامت پدران بزرگوارش شهادت داد و با صدايى خوش و روح‌افزا اين آيه مباركه را تلاوت فرمود : « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » « وَنُرِيدُ أَن نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ » نوزاد به دنيا آمد و عنايات الهى بر خاندان رسالت تكميل شد . آرى اين افتخار ، مخصوص دودمان نبوّت است كه موعود نجات دهنده بشر از تجاوز و ستم و آن كس كه براى تأسيس سازمان جهانى اسلامى و اجراى نظام قرآنى قيام فرمايد ، از آن خاندان باعظمت است . پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله خوشدل بود كه فرزندش مهدى به هدف‌هاى رسالت و دعوت او جامه عمل مىپوشاند ، و به خاندان خود ؛ مخصوصاً على و فاطمه و حسنين عليهم السلام مژده مىداد كه : مهدى ؛ همان كسى است كه با نهضت بىمانند خود ، بنيان شرك را ويران و اساس توحيد و يكتاپرستى را محكم و استوار مىسازد و فرمانرواى كل جهان مىگردد ، از فرزندان آنها است . اوست همان نابغه بىنظيرى